Dusty, Misty en Jesse
Op 23 april 2009 had ik mijn eerste contact met Judith Strijbos van
Dogontrack voor een kennismakingsgesprek voor eventueel een
kennismakingsles praktijkspeuren. Ik heb namelijk o.a. een hondje met een
mishandelings verleden. Dit hondje is superslim maar in een omgeving met
meerdere mensen slaat zij dicht. Dus eigenlijk "kon" ik niets met haar
behalve lekkere lange wandelingen maken. Aangezien praktijkspeuren 1 op 1
is wilde ik dit eventueel wel een kans geven. Om maar gelijk met de deur
in huis te vallen; ik heb er geen seconde spijt van gehad.
Op 8 mei 2009
had ik dan ook mijn eerste kennismakingsles. Judith benaderde Dusty heel
correct, niets pushen, aankijken, willen aaien of iets in die strekking.
Er is echt respect voor de hond in kwestie en er wordt heel bewust gekeken
naar het niveau en karakter van de hond. Ik heb dit heel direct kunnen
ervaren, omdat ik het zo leuk vond en vind dat in de loop van de tijd ook 2
van mijn andere honden kennis hebben mogen maken met praktijkspeuren. Deze
honden hebben geen achtergrond en zijn in die zin "normaal". Deze honden
kregen en krijgen vaak moeilijkere speursituaties om op te lossen en deze
honden schieten daarvan ook zeker niet in de stress maar gaan door naar
het zoeken naar het juiste spoor. Dusty daarentegen kan hier minder goed
mee omgaan en blokkeert dan, zij krijgt dus wat smallere gekaderde
situaties waardoor ze veel geur in haar neus krijgt en dus zeker weet dat
ze goed zit. Haar zelfvertrouwen heeft hierdoor ook een enorme boost
gekregen.
1 a 2 keer per les krijgt Dusty een wat moeilijkere situatie
waardoor ze langzaamaan dit soort situaties ook aan kan. Ook in het
dagelijks leven heb ik een verandering ten goede gezien bij Dusty. Ze
heeft heel veel meer zelfvertrouwen gekregen en durft nu zelfs bepaalde
confrontaties aan te gaan. Waar ze eerst een houding zou aannemen van;
Sorry dat ik besta zet ze nu haar angst opzij en durft door te gaan.
Wat ik met name erg waardeer is dat er dus echt gekeken wordt naar de hond
en niet wat je vaak ziet op veel hondenscholen dat een hond toch gepusht
wordt tot iets terwijl de hond met al zijn lichaamstaal schreeuwt dat hij
dit niet kan/wil/er klaar voor is. Wat dat betreft is het samenwerken met
Judith een verademing. Ik kan het iedereen aanraden en ik hoop nog lange
tijd met al mijn honden hiervan te mogen genieten.
Cindy & Martijn met de honden Dusty, Misty en Jesse
Jack Russel Luke heeft zijn eigen verhaal:
Vrouwtje en ik zijn helemaal in de wolken. We hebben onze eerste speurles gehad en hoe dat was... Dat vrouwtje van mij had een glimlach van oor tot oor en die heeft er nog wel een aantal dagen gezeten...
We hadden met Judith afgesproken. Vrouwtje toverde een van mijn lievelingsspeeltjes uit haar tas, ik was al door het dolle maar ... IEEEK de spanning werd mij nu echt teveel! Maar wat er dan gebeurde dat zal ik nooit vergeten. Die Juf Judith ging er vandoor met mijn speeltje... Hulpeloos moest ik toezien hoe ze steeds verder weg liep en tot overmaat van ramp dat speeltje onderweg ook nog kwijtraakte... Met mijn neus over de grond ben ik op zoek gegaan naar de plekken waar Juf Judith had gelopen. Snuf snuf... hier in elk geval niet... Snuf snuf, ah, daar ruik ik wat. Ik ben het spoor van Juf Judith gewoon gaan volgen en voor ik het wist... LAG DAAR HET SPEELTJE!
Zayas, speurneus en showhond:
De Zwitserse Witte Herder, Zayas, heeft een imponerende lijst met showuitslagen,
en Speuren.., dat heeft een eigen pagina op
DeWitteBroeders.nl
(opent in een nieuw venster).
.... Kortom een geweldige belevenis om op deze manier met je hond bezig te zijn.
.... De ervaring tot op heden is in 1 woord samen te vatten: Geweldig!
|
